Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Θα τη λάτρευα αν ήμουν στην ηλικία των 14-18. Μπορεί να αναφωνούσα και ένα "Ααααααααα", εντυπωσιασμένος με όλον αυτόν τον χαμό που γίνεται. Τώρα πια, με αφήνει όχι απλώς αδιάφορο, αλλά δυσαρεστημένο καθώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα σε έναν ώριμο θεατή. Ναι, την είδα, γι αυτό και μπορώ να εκφέρω γνώμη, αν και δε νομίζω οτι η γνώμη μου θα ήταν διαφορετική αν δεν την είχα δει, γνωρίζοντας...
Κωδικός Μέρκιουρι (1998)
Γουίλις και Μπάλντουιν (αν και στα "μεγάλα" τους" για την εποχή) σε γνωστούς ρόλους και η πρώτη πρωταγωνιστική συμμετοχή του τότε πιτσιρικά Miko Hughes, του οποίου η καριέρα μόνο λαμπερή δεν αποδείχθηκε μέχρι σήμερα. Το χιλιοπαιγμένο - ήδη από τότε (1998) - σενάριο του "πρώην πράκτορα" του FBI ή της CIA δε πείθει κανέναν και όλοι γνωρίζουν την εξέλιξη και το τέλος. Με λίγα λόγια,...