Ο σκηνοθέτης Budreau κάνει μια πολύ ασυνήθιστη προσέγγιση στο θρίλερ της ομηρίας κάνοντας μια ταινία που δεν είναι πραγματικά τόσο συναρπαστική. Δε μοιάζει με το Σκυλίσια Μέρα με τον Αλ Πατσίνο, αλλά περισσότερο σε μια μελέτη χαρακτήρα του οποίου το έγκλημα κατέληξε να αλλάξει όχι μόνο την κατανόηση της εγκληματικής ομηρίας, αλλά και της σύγχρονης λαϊκής γλώσσας. Ο καθένας ξέρει...
Μια πραγματικά υπέροχη ταινία. Αν ήξερα όταν το έβλεπα ότι ήταν αληθινή ιστορία (αυτή της SARA GÓRALNIK), θα είχα ενθουσιαστεί ακόμα περισσότερο. Οι Ναζί και η δίωξη των Εβραίων έρχεται σε δεύτερη μοίρα σε αυτό που είναι πραγματικά μια ταινία για τους ανθρώπους που ζούσαν στην επαρχία κατά τη διάρκεια του πολέμου και τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ της πρωταγωνίστριας Σάρα και των άλλων...
Η Κόρη του Ράιαν (1970)
Για μενα η ταινια υπηρξε ποιητικη ονειρικη με υπεροχες εικονες απο θαλασσα και μεσα σε αυτη τη αμμουδια η πρωταγωνηστρια να περπατα ψαχνωντας για κοχυλια η την αλλαγη της ζωης της . Οι ανθρωποι της εποχης το επαρχιακο περιβαλον του χωριου η πληξη ενος γαμου και ο ερχομος του ερωτα μεσα σε γαλαζιο τουλι που στη συνεχεια βλεπουμε να φευγουν τα χρωμματα και να ερχεται η πραγματικοτητα...