Η ταινία είναι καταπληκτική έχει πολλές ανατροπές και σε κρατάει σε αγωνία . Επίσης υπάρχουν σημεια που σε κάνουν να νοσταλγείς το ορίτζιναλ. Παρόλα αυτά μπορούσαν και καλύτερα για παράδειγμα πιστεύω ότι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη είναι ότι δεν υπάρχουν chase scenes , ο ghostface σκότωνε κατευθείαν τα θύματα και αυτό ήταν κάπως περίεργο για τους φαν που έχουν συνηθίσει τον κλασικό...
Από τις πολύ καλές αισθηματικές ταινίες με πρωτότυπο σενάριο και εξαιρετική μουσική. Η αφήγηση της ιστορίας από τον πρωταγωνιστή καθώς παράλληλα εξελίσσονται οι σκηνές της ταινίας δίνει μία μοναδική διάσταση στην εξέλιξη και το νόημα της ιστορίας. Αν και όχι ιδιαίτερα γνωστοί οι πρωταγωνιστές, αποδίδουν τέλεια τους χαρακτήρες που εκπροσωπούν. Ο Άντον Γιέλτσιν είναι πολύ πειστικός...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...