Είδα την ταινία λίγο πριν τα μεσάνυχτα στο θέατρο, με πολύ λίγο κόσμο... προφανώς, το στυλ της ταινίας δεν είναι το γνωστό εμπορικό, που τρέχουν όλοι σαν τα πρόβατα... Τέλος πάντων, η ταινία έχει νόημα, έχει βάθος και απόκριση στον θεατή και από εκείνη την ημέρα νιώθω τα συναισθήματα της ταινίας ανεξάρτητα από τα διάφορά της προβλήματα, τα οποία συνοψίζονται στο βάθος των αγώνων...
Η ταινία είναι για κλάματα. Φρίμαν, Μάλκοβιτς, Μίρεν, Γουίλις γελιοποιούνται στα 60+ τους παριστάνοντας τους πρώην σούπερ πράκτορες. Ειδικά ο τεράστιος ως ηθοποιός Μόργκαν Φρίμαν και η Έλεν Μίρεν δεν το χουν καθόλου (προσέξτε τη σκηνή που η Μίρεν χειρίζεται το minigun, είναι για γέλια). Ευτυχώς το τρέιλερ δείχνει ό,τι πρέπει να δει κάποιος για να ξέρει τι θα κάνει. Δεν υπάρχει καμία...
Κλεμμένες Ζωές (2004)
Δεν ξέρω αν έφταιγε το ίδιο το σενάριο, αλλά δεν είναι καλό για την ίδια την ταινία, ο τηλεθεατής να αντιλαμβάνεται πολύ σύντομα, ποιός είναι ο δολοφόνος... Θα βαθμολογήσω με 2, γιατί μού αρέσουν όλοι οι ηθοποιοί. Απογοητευτική η σκηνή της συμπλοκής των πρωταγωνιστών, λίγο πριν το φινάλε....