Η Ηλέκτρα δεν είναι τέλεια, ο διάλογος είναι χαζός, η πλοκή είναι μάλλον ελαφριά και προσπαθεί λίγο να ανακάμψει με παιδικές αναδρομές και εσωτερική ψυχική αναζήτηση, με μια μάλλον άσκοπη υποπλοκή και ενώ ήταν εντυπωσιακά χορογραφημένη η τελική αναμέτρηση. Ωστόσο, είναι μια οπτικά κομψή ταινία με εξαιρετική κινηματογράφηση, φανταστικές τοποθεσίες, κοστούμια με έμπνευση και διασκεδαστικά...
Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...
Η Νύφη Φορούσε Μαύρα (1968)
Το «La Mariée Était en Noir» είναι ένα απλό αλλά εξαιρετικό θρίλερ. Η ιδιοφυΐα του François Truffault αναπτύσσει την τραγωδία της πρωταγωνίστριας Julie Kohler με λίγες μόνο αναδρομές. Η Jeanne Moreau είναι καταπληκτική, στο ρόλο μιας γυναίκας που βλέπει τον κόσμο της να καταρρέει με τον ανόητο φόνο του αγαπημένου της συζύγου στα σκαλοπάτια της εκκλησίας αμέσως μετά την τελετή του...