Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Η ιστορία εξιστορείται κυρίως μέσα από τα μάτια της νεαρής γυναίκας, της Chris, καθώς μεγαλώνει και βιώνει δυσκολίες καθώς και ευδαιμονία. Είναι εκπληκτικό να βλέπεις τους μετασχηματισμούς της μέσω των ανθρώπων με τους οποίους έρχεται σε επαφή, της γης και των συναισθημάτων που νιώθει. Ο σκηνοθέτης είναι προφανώς εξαιρετικά έμπειρος και ικανός σε τέτοιες ιστορικές περιόδους του...
Εκτός Εαυτού (2015)
Ούτε εγώ δε περίμενα να μου αρέσει, περίμενα ότι θα ήταν μια συνηθισμένη ταινία για την αθανασία, αλλά έμεινα έκπληκτος για το πόσο μου κράτησε το ενδιαφέρον. Η ταινία μας δείχνει πώς ασχολούμαστε με το θάνατο και την αθανασία και τα πράγματα που πρέπει να μάθουμε να αντιμετωπίζουμε στη ζωή. Ο Ben Kingsley είναι όπως πάντα καλός και ο Ryan Reynolds με εξέπληξε πραγματικά. Το ίδιο...