Μία από τις πιο ασυναγώνιστα βαρετές και αδιάφορες ταινίες καταστροφών που έχει δει ποτέ ο κινηματογράφος. Κάνει την ομολογουμένως μέτρια και προβλέψιμη αντίστοιχη ταινία ηφαιστείου - το Η Κορυφή του Δάντη - να μοιάζει με αριστούργημα. Η ίδια η ιστορία είναι αδύναμη και όλες οι αμερικανικές ανοησίες και τα κλισέ του Χόλιγουντ σε κάνουν να αναρωτιέσαι γιατί σπαταλάς τον χρόνο σου...
Βλέποντας αυτή τη ταινία, αυτό που δεν γνωρίζουν οι περισσότεροι είναι οτι η αστυνομία (σε όλον τον κόσμο) δεν επιτρέπει ποτέ να συμβεί μια ληστεία (ή οποιοδήποτε έγκλημα), αν γνωρίζει εκ των προτέρων οτι θα συμβεί. Κι αυτό γιατί σκοπός της είναι να αποτρέψει το έγκλημα και όχι να επιτρέψει να συμβεί ο έγκλημα για να έχει στοιχεία να συλλάβει τους εγκληματίες. Συγκεκριμένα σε αυτήν...
Τα Παιδιά Των Ανθρώπων (2006)
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σε αυτή τη ταινία... Τον εξαιρετικό Κλάιβ Όουεν στη καλύτερη εποχή της μέχρι τώρα καριέρας του; Το απίστευτο (διασκευασμένο) σενάριο που έχει τα πάντα, από δράμα μέχρι επιστημονική φαντασία; Το καταπληκτικό μοντάζ με το καταπληκτικό μονόπλανο που διαδραματίζεται μέσα στο αυτοκίνητο; Σκηνοθεσία; Φωτογραφία; Ένα πραγματικό κινηματογραφικό έπος, ατυχές δυστυχώς...