Η ταινία είναι μοναδική από πολλές απόψεις. Ο διάλογος είναι συγκρίσιμος με το Κοινωνικό Δίκτυο στην πολυπλοκότητα και την απόδοση, η υποκριτική ήταν εξαιρετική (δεν άξιζε Όσκαρ αλλά έκανε τη δουλειά πολύ καλά), Μουσική / Ήχος ήταν πολύ ευχάριστα και μοναδικά, η σκηνοθεσία ήταν υπέροχη, αλλά το μοντάζ ήταν το καλύτερο και σίγουρα έπρεπε να προταθεί για Όσκαρ. Μεγάλα ονόματα οι δύο...
Η Ναυμαχία ή αλλιώς, όταν ο κινηματόγραφος παύει να είναι τέχνη και γίνεται παιχνίδι. Να πούμε για το ταλέντο της Ριάνα; Να πούμε για τον καπετάνιο Λίαμ Νίσον; Για το σενάριο; Ως μοναδική πρωτοτυπία - ίσως άστοχη - είναι η μεταφορά του ομώνυμου παιχνιδιού στη μεγάλη οθόνη , την οποία δε μπορούμε να χειροκροτήσουμε. Τα γραφικά είναι καλά για το 2010, αλλά τίποτα άλλο. Ακόμα μια ταινία...
Ο Αριστερόχειρας (2015)
Ένα εξαιρετικό δράμα με τον καταξιωμένο πλέον Τζέικ Τζίλενχαλ στο ρόλο του αυτοκαταστροφικού πατέρα και πρωταθλητή του μποξ. Ευκαιρία να δείξει το μεγάλο του ταλέντο είχε και ο Φόρεστ Γουίτακερ, σε έναν πολύ ιδιόμορφο σπορ ρόλο που δείχνει τις δυνατότητές του. Σύντομες αλλά σημαντικές ερμηνείες εκτελούν και οι δύο γυναίκες της ταινίας Ρέιτσελ Μακάνταμς και Ναόμι Χάρις, ενώ η κόρη...