Μία ιστορία για μία αποστολή των βρετανών στη Νορβηγία κατά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια χαμηλού budget παραγωγή χωρίς γνωστούς ηθοποιούς εκτός από το Sean Bean, χωρίς ιδιαίτερα οπτικά εφέ προορισμένη μάλλον για οικιακή τηλεθέαση. Θα περιμέναμε κάτι καλύτερο για μία ταινία που ασχολείται με ένα τόσο σοβαρό θέμα και καθότι έχει γυριστεί το 2011. Αν δεν είστε μανιώδης οπαδός των πολεμικών...
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Νομοταγείς Τύποι (2012)
Ξεκινάω λοιπόν το ζάπινγκ χθες στην τηλεόραση από το Star. Μαχητές των δρόμων 5 λέει και λέω να ρίξω μία ματιά. Κυριολεκτικά στο πρώτο λεπτό της ταινίας ένα λεωφορείο πέφτει πάνω σε ένα συμβατικό αυτοκίνητο και αντί να διαλυθεί το αυτοκίνητο, ντελαπάρει το λεωφορείο και κάνει και καμιά δεκαριά σβούρες. Σοβαρολογείτε;;; Επόμενη στάση ΣΚΑΪ, έχει οι Άγγελοι Του Τσάρλι: Δράση πέρα...