Είχα πολλές προσδοκίες από αυτήν την ταινία, αλλά απογοητεύτηκα λίγο όταν την είδα. Νόμιζα ότι θα ήταν ένα αριστούργημα, αλλά δεν μου φάνηκε έτσι. Το πιο σημαντικό πράγμα για αυτήν την ιστορία είναι οι χαρακτήρες και το πρόβλημα είναι ότι οι ερμηνείες, κατά τη γνώμη μου, δεν είναι αρκετά δυνατές. Δεν εννοώ ότι ο Μάγιερς και η Γιόχανσον είναι κακοί ηθοποιοί, αλλά νομίζω ότι ίσως...
Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...
Οι Τρεις Πινακίδες Έξω από το Έμπινγκ, στο Μιζούρι (2017)
Και ναι, αυτή πρέπει να είναι η καλύτερη ταινία του 2017. Έχει τα πάντα και τα έχει πολύ. Ακόμα κι αν δεν ξέρεις τις βραβεύσεις, το μυρίζεσαι οτι εδώ παίζεται κάτι μεγάλο. Εξαιρετικός όπως πάντα ο Γούντι Χάρελσον, πιθανόν να έπαιρνε κι εκείνος το Όσκαρ αν ο ρόλος του δε σταματούσε στη μέση της ταινίας. Ρεσιτάλ ερμηνείας και από τον Σαμ Ρόκγουελ που απέσπασε το πρώτο όσκαρ της...