Θυμάμαι καλά τη δεκαετία του 1980 και μπορώ να πω ότι οι συγγραφείς αυτής της ταινίας έκαναν μια τεράστια δουλειά για να δείξουν κάθε λεπτομέρεια του στο πως έμοιαζε ο κόσμος στην εποχή της Σοβιετικής ένωσης. Τα τηλέφωνα, τα ρούχα, τα μαλλιά, το ραγισμένο χρώμα στα περβάζια των παραθύρων, ακόμη και το τζάμι της πόρτας είναι παρόμοιο με αυτό που θυμάμαι. Αλλά το πιο σημαντικό πράγμα...
Αρκετά καλή ταινία. Δεν την είχα δει, γιατί είχα επηρεαστεί από τις αρνητικές κριτικές. Διάβασα εδώ όμως τα σχόλια των αναγνωστών κι αποφάσισα να τη δω. Τελικά το κοινό έχει δίκιο κι όχι οι κριτικοί (αν και υπήρξαν και κάποιοι που έγραψαν συμπαθητικές κριτικές). Συνοψίζω: Βλέπεται όντως αυτόνομα κι έχει αινιγματικό-σκοτεινό τέλος (η απόλυτη ανατροπή).
Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς (2001)
Αν και γυρισμένη στην Αγγλία, το θέμα και τα συναισθήματα των θεατών σε όλο τον κόσμο πρέπει να είναι καθολικά. Η πλοκή έμεινε αρκετά πιστή στο βιβλίο με μερικές εξαιρέσεις, αλλά ο τόνος παρέμεινε ο ίδιος. Όταν το είδα στο σινεμά, υπήρχαν πολλοί άντρες ανάμεσα στου θεατές που έμοιαζαν να τους έχουν σύρει εκεί, αλλά 5 λεπτά μετά γελούσαν τόσο δυνατά, το ίδιο με τις γυναίκες. Αυτή...