Είδα αυτήν την ταινία το '97 στο θέατρο. Παιζόταν μόλις μια εβδομάδα μετά τον Τιτανικό του Κάμερον. Θυμάμαι τα πλήθη που έτρεχαν να δουν τον Τιτανικό και μία σχεδόν άδεια αίθουσα όταν έπαιζε αυτή η ταινία. Αφού την είδα, σκέφτηκα πόσο ανισόρροπη είναι αυτή η δημιουργική πρωτοτυπία έναντι των μεγάλων blockbusters. Αργότερα κατάλαβα ότι τα blockbusters είναι για τις μάζες και ενδιαφέρουσες...
Ένας πρώην στρατηγός (Ben Kingsley) καταζητείται από τη διεθνή κοινότητα για εγκλήματα πολέμου. Προστατεύεται από τους υποστηρικτές του. Στο καινούριο του κρησφύγετο παίρνει νέα υπηρέτρια, την Tanja (Hera Hilmar). άλλα έχει υποψίες για τη νεαρή υπηρέτρια που δεν είναι καλή στο καθάρισμα ή το μαγείρεμα. Κατά την δική μου άποψη, η ιστορία ακολουθεί λάθος πρωταγωνιστή. Σίγουρα, ο Kingsley...
Καπερναούμ (2018)
Στην αρχή, δεν ήθελα να σχολιάσω την ταινία, απλά να της δώσω την υψηλότερη βαθμολογία γιατί δεν πιστεύω ότι είμαι άξια να την κρίνω. Και όμως, εδώ είμαι, να γράφω αυτό, όχι επειδή έχω γίνει πιο άξια, αλλά επειδή οι άνθρωποι πρέπει να το παρακολουθήσουν. Το Καπερναούμ αγγίζει βαθιά τη καρδιά σας και σας κάνει να πονάτε. Είναι επώδυνο, και όχι με συνηθισμένο τρόπο. Είδα την ταινία...