Μια ακόμη ταινία για τον γνωστό μύθο του Εξκάλιμπερ και του βασιλιά Αρθούρου. Η αλήθεια είναι οτι η Warner Bros έκανε μια εντυπωσιακότατη παραγωγή εδώ. Για μια ακόμη φορά, η εφαρμογή του αμερικανικού μοντέλου σε μια ευρωπαϊκή και - ειδικά εδώ μια πολύ παλιά - ιστορία, δεν είναι επιτυχής από ιστορική πλευρά, αλλά με τη δράση και τα εφέ καταφέρνει να κερδίσει. Ο Τζουντ Λο στον ρόλο...
Ο σκηνοθέτης Budreau κάνει μια πολύ ασυνήθιστη προσέγγιση στο θρίλερ της ομηρίας κάνοντας μια ταινία που δεν είναι πραγματικά τόσο συναρπαστική. Δε μοιάζει με το Σκυλίσια Μέρα με τον Αλ Πατσίνο, αλλά περισσότερο σε μια μελέτη χαρακτήρα του οποίου το έγκλημα κατέληξε να αλλάξει όχι μόνο την κατανόηση της εγκληματικής ομηρίας, αλλά και της σύγχρονης λαϊκής γλώσσας. Ο καθένας ξέρει...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...