Η Τζόντι Φόστερ είναι καταπληκτική ως συνήθως παίζοντας μία μηχανικό αεροσκαφών, τη πρόσφατη χήρα και μητέρα ενός κοριτσιού, που αντιμετωπίζει τον τρόμο και τον φόβο καθώς βρίσκεται σε μία πτήση από τη Γερμανία προς τη Νέα Υόρκη: η κόρη της εξαφανίζεται και κανείς δεν παραδέχεται ότι την έχει δει ποτέ μέσα στο αεροπλάνο. Ηθελημένα ή όχι, η ταινία παίρνει τη βάση από το λατρεμένο...
Μετα δυσκολίας μπορώ να χαρακτηρίσω την ταινία οικογενειακή, αφού το σενάριο πείθει ηλικίες με μονοψήφιο νούμερο. Ούτε και ο προφανής συμβολισμός της κούκλας πείθει. Προφανώς στην Αμερική το μοτίβο δουλεύει, αφού πληρώθηκαν τόσα μεγάλα ονόματα για να συμμετέχουν. Θα την έβλεπα μόνο παραμονή Χριστουγέννων το μεσημέρι με τη μικρή μου κόρη στα πρόθυρα ύπνου. Τίποτα παραπάνω
Άδωξοι Μπάσταρδη (2009)
Πολύ καλή! Υπέροχος ο Γερμανός ναζί SS στο ρόλο του με έκανε πραγματικά να τον μισήσω και όλη η ταινία είχε μία αρκετή πρωτοτυπία αγωνία αρκετή δράση και δεν είχε βία για τη βία όπως συνηθίζεται τελευταία κάτι που με κάνει να αντιπαθώ τις ταινίες βίαιες από τις οποίες παίρνουν παράδειγμα και μερικοί νέοι και κάνουν μπούλινγκ σε συνομηλίκους τους. Θεωρώ ότι ήταν μία από τις καλές...