Σπάνια βρίσκω τον εαυτό μου τόσο συγκινημένη από μια ταινία. Γι αυτό και η συγκεκριμένη με εξέπληξε ευχάριστα. Αυτή η ταινία προσφέρει εξαιρετική δράση, εκπληκτική κινηματογραφία και σενάρια που μας κάνουν να σκεφτόμαστε τι σημαίνει να ζούμε, να αγαπάμε, να φοβόμαστε και να ξεπερνάμε το φαινομενικά αδύνατο. Βρέθηκα να γοητεύομαι από τη χημεία μεταξύ των δύο κύριων χαρακτήρων και...
Μια αηδία για ανώμαλα κι ανήθικα μυαλά,η υπεροχή του τίποτα με τοποθετηση ιστορικων μορφών σε ένα μπαχαλο μπλέντερ ιδεων του ψυχασθενή πληροφοριοδότη της παγκοσμιοποιημένης καθεστηκυίας τάξης των ανόητων εφευρετών της επικείμενης κολάσεως.Δειτε την και θα με θυμηθείτε την στιγμή εκείνη.
The Pacific (2010)
Πρώτα απ' όλα είμαι οπαδός του πρώτου "Στη Πρώτη Γραμμή", μιας κι εδώ έχουμε προφανώς κάτι αντίστοιχο και μεταγενέστερο. Αναρωτιέμαι πως το The Pacific έχει πάει τόσο λάθος. Πρώτον, ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και έτσι δεν μας ενδιαφέρει όταν αρχίζουν να πεθαίνουν. Δεύτερον, αρκεί ένα πολυβόλο και οι Ιάπωνες κάνουν τα υπόλοιπα (σκοτώνονται δηλαδή)...