Μην ακούτε κανέναν προκατειλημμένο ιδεολογικά: μια χαρά είναι η ταινία, ωραία σκηνοθεσία, μπομπάτη μουσική. Αν υπάρχει θέμα, αυτό είναι ότι μάλλον δεν παρουσιάζει σωστά μερικά πράγματα, όπως ότι δεν δείχνει το σημαντικό ρόλο του απλού κλήρου στην επανάσταση. Όσοι μιλούν για "φασιστική" ταινία, πολύ θα ήθελαν να έχει αποτύχει η επανάσταση και τότε θα βλέπαμε πώς θα καλοπερνάγανε...
Μια ταινία μπορεί να αφήσει αισθήματα με πολλούς τρόπους - χαρά, λύπη, έκπληξη ή οτιδήποτε άλλο - αλλά ο κοινός παρονομαστής των καλών είναι ότι όταν σβήνουν τα φώτα, νιώθεις ικανοποιημένος, οτι άξιζε το ταξίδι. Δεν ένιωσα όμως έτσι όταν τελείωσε η ταινία. Ναι, το νόημα το πιάσαμε: ένας ντετέκτιβ που ασχολείται με μια υπόθεση δολοφονίας μπορεί να αποκτήσει εμμονή. Είναι το βάρος...
Η Κατάρα του Πράσινου Σκορπιού (2001)
Εδώ έχουμε μια διασκεδαστική ιστορία εγκλήματος που διαδραματίζεται το 1939 με ωραία ατμόσφαιρα και χρώματα και το γνωστό εκκεντρικό χιούμορ του Γούντι Άλεν. Αν δεν έχετε δει την ταινία, θα αναρωτιέστε ίσως τι είναι αυτός ο Πράσινος Σκορπιός... Λοιπόν, ο τίτλος όπως θα καταλάβετε, μικρή σημασία έχει. Αν σας αρέσουν οι κόντρες μεταξύ ανδρών και γυναικών, θα τη λατρέψετε καθώς ο Άλεν...