Δε τρελάθηκα όταν την είδα, ωστόσο πρόκειται για μια αξιόλογη χολιγουντιανή προσπάθεια. Ποτέ δεν είχα σε μεγάλη υπόληψη τον Ντάουνι Τζούνιορ και γι ακόμα μια φορά επιβεβαιώνομαι. Δε "γεμιζει" τις σκηνές, σε αντίθεση με τον Ντιβάλ, ο οποίος βεβαίως δίνει άλλη βαρύτητα (εξ ου και η υποψηφιότητά του για όσκαρ στη ταινία). Το σενάριο αν και ενδιαφέρον, κρατιέται κυρίως σε δραματικούς...
Η ταινία έχει ενδιαφέρον εάν την προσεγγίσει ο θεατής με τα μάτια ενός ανθρώπου που ενδιαφέρεται για τον τρόπο με τον οποίο αλληλεπιδρούν τα συστήματα. Ωστόσο θα ήθελα περισσότερο βάθος στα δρώμενα ανάμεσα στην οικογένεια και στην σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Η κόρη με την ψυχική διαταραχή φέρει αλλαγές και ανατρέπει δυναμικά που είναι δυσλειτουργικά και δεν πρέπει να προσεγγίζεται...
Το Μούτρο: Η Επιστροφή (2016)
Προφανώς το Χόλιγουντ δεν έχει καμία καινούρια ιδέα. Πώς αλλιώς να εξηγήσω αυτήν την ταινία; Έχουμε έναν "συνταξιούχο" εκτελεστή - δάσκαλο πολεμικών τεχνών που ζει μια ήσυχη ζωή και δεν θέλει να αναλάβει άλλη αποστολή. Ένας κυβερνητικός πράκτορας - πρώην φίλος τον εξαναγκάζει να επιστρέψει για να λύσει κάποιες "εκκρεμότητες" και εκείνος θα σκοτώνει κακούς πράκτορες - δολοφόνους...