Το Κόκκινο Σπουργίτι δεν είναι αυτό που φαίνεται και αυτό είναι πραγματικά καλό. Επανενωμένη με τον σκηνοθέτη Φράνσις Λόρενς, η Τζένιφερ Λόρενς φέρνει την πρωταρχική δύναμη σε αυτό το κρύο και σκληρό θρίλερ. Δεν είναι μια ταινία δράσης, καθώς δεν έχει σχεδόν καμία ροή δράσης, αλλά είναι ένα έξυπνο και μελετημένο πολιτικό δράμα. Είναι μία από αυτές τις λίγες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις...
Αν και η ιστορία μοιάζει με αυτή του Δια Πυρός και Σιδήρου, το αποτέλεσμα ούτε καν τη πλησιάζει καθώς βλέπουμε μια ακόμα ταινία που ο πρωταγωνιστής - πρώην στρατιωτικός που έχει αποσυρθεί και τα κάνει όλα με μια τρομερή άνεση - επιστρέφει για να αποδώσει δικαιοσύνη. Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε δει αυτό το σενάριο; Είναι πολύ ενοχλητικό σε μια ταινία δράσης να βλέπουμε εξωπραγματικές...
Τσαϊνατάουν (1974)
Ένας θρίαμβος ηθοποιίας, ιδιαίτερα από τον Jack Nicholson, ο οποίος είναι ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ηθοποιούς αν και στο ξεκίνημα της καριέρας του, ο οποίος εκτελεί μία από τις καλύτερες ερμηνείες του. Δίνει ζωή στον χαρακτήρα του J.J. Gittes και υπάρχουν σκηνές στην ταινία σχεδόν τηλεπαθητικές, όπου ξέρουμε τι σκέφτεται χωρίς να χρειάζεται να μας πει. Η Faye Dunaway, νευρωτική...