Προφανώς ο τίτλος παραπέμπει στο γνωστό σύνδρομο της Στοκχόλμης όπου τα θύματα απαγωγών αναπτύσσουν κάποια συμπάθεια προς τους απαγωγείς τους. Δεν μπορώ να πω ότι η ταινία ήταν κακή αλλά είχε κάποια λογικά κενά και κυρίως το ερώτημα πως δεν βρήκε κάποιο τρόπο η Τερέζα πάλμερ να διαφύγει από το σπίτι στο οποίο ήταν περιορισμένη, καθώς και το όχι τόσο ξεκάθαρο τέλος του απαγωγέα....
Ο Nguyen αξίζει τα εύσημα καθώς προσπαθεί να δημιουργήσει μια έξυπνη πρωτότυπη ιστορία για τον σκοτεινό κόσμο των οικονομικών, που θα αναγκάσει πολλούς να δουν τη Wall Street από μια νέα γωνία, αλλά ενώ κάνει αρκετά για να κρατήσει την προσοχή μας, είναι μια ταινία που πιθανότατα θα ξεχάσουμε καθώς πέφτουν οι τίτλοι τέλους. Το Κωδικός Κολίμπρι θα μπορούσε να ήταν σπουδαίο αν ο Nguyen...
Ο Τυχοδιώκτης του Παρισιού (2018)
Ο σκηνοθέτης Jean-Francois Richet μας παρουσιάζει το βίαιο και τρελό πορτρέτο του Eugene Francois Vidocq, του διαβόητου εγκληματία που μετατράπηκε σε περίφημο ντετέκτιβ, οικοδομώντας τα θεμέλια της σύγχρονης εγκληματολογίας και εμπνέοντας συγγραφείς όπως ο Honore de Balzac και Edgar Allen Poe. Για την ταινία τώρα, ο Richet καταλήγει να μετατρέπει μια πιθανότατα επιτυχημένη ιστορία...