Αναμφισβήτητα πρόκειται για μία τεράστια παραγωγή. Τα visual effects για την εποχή που γυρίστηκε είναι εξαιρετικά όπως επίσης είναι και εντυπωσιακός ο μεγάλος αριθμός των κομπάρσων που χρησιμοποιήθηκε για να γυριστούν κάποιες σκηνές. Η σκηνοθεσία από τον Τζον Γουν και αυτή υποδειγματική και η ιστορία πλησιάζει τα αληθινά γεγονότα. Το μόνο αρνητικό της ταινίας είναι οι απίστευτες...
Ο Μάκης Παπαδημητρίου είναι πολύ καλός εδώ και ομολογουμένως του πάει ο ρόλος (και φυσιογνωμικά) αυτός. Άλλωστε, αυτός κρατά την ταινία μόνος του στα χέρια του, οι υπόλοιποι είναι απλά κομπάρσοι. Η ιστορία είναι πολύ ενδιαφέρουσα, όσο και το τέλος (πράγμα σπάνιο, αλλά ποιός δεν θα θελε να μάθει τι απέγιναν οι δύο πρωταγωνιστές) αλλά υπάρχουν υπερβολές. Υπάρχει πολύ γυμνό (άχρηστο)...
Και Ο Θεός Έπλασε τη Γυναίκα (1956)
Αυτή ήταν η ταινία που παρουσίασε την Brigitte Bardot ως το σεξ σύμβολο της δεκαετίας του '50 και του '60 στον ρόλο της έφηβης Juliette. Και αυτή είναι πραγματικά μια ταινία για μια γυναίκα. Γεμίζει την οθόνη καθ' όλη τη διάρκεια της προβολής με την υπέροχη και γενναιόδωρη ανατομία της αλλά και με τον τρόπο της να χαμογελά, να μιλάει, να περπατά και να χορεύει, προβάλλοντας επιπλέον...