Τζον Τσο - Ταινίες
Εντελώς κακή ταινία, βασισμένη μόνο σε στιγμές γέλιου (άλλοτε καλές, άλλοτε άβολες), αλλά και Καθαρά στην εμφάνιση των σέξι κοριτσιών. Ειδικά της πρωταγωνίστριας, που παίζει την χαζοχαρούμενη ξανθιά που φεύγει από το πλεϊμπόι. Ταινία χωρίς αρχή και τέλος, Που χάνεται μέσα στην μετριότητα, με τρικυμία στο σενάριο. Με ανούσιες στιγμές πανηγυριών για το τίποτα, (τη στιγμή που παίζε...
Sex και ίντριγκες παντού κάνουν το σενάριο ανύπαρκτο και τη θέαση εύκολη για τους εύκολους και αβάσταχτη για τους δύσκολους. Στο συνηθισμένο μοτίβο των ελληνικών ταινιών αυτού του τύπου, η ταινία δεν έχει τίποτα να προσφέρει πέρα από την αναγνωρισιμότητα (πλέον) των πρωταγωνιστών και ελάχιστες παροδικές στιγμές χιούμορ. Είναι δύσκολο να το δεις, ακόμα και τη πρώτη φορά
Django, ο Τιμωρός (2012)
Γιατί ο Quentin Tarantino είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς σκηνοθέτες του 21ου (και του τέλους του 20ου αιώνα); Εξ αιτίας τέτοιων αριστουργημάτων. Ο Ταραντίνο αψηφά τους νόμους της ταινίας, τους πυροβολεί με τον δικό του τρόπο, όπως θέλει. Επικεντρώνεται πάντα στο είδος θρίλερ-δράσης από το Reservoir Dogs μέχρι το Inglourious Basterds. Ωστόσο, το Django Unchained είναι η πρώτη...