Σχεδόν όλα τα σκανδιναβικά Noir έχουν κάποιο είδος βιομηχανίας / εργοστασίου ως μέρος της ιστορίας τους. Το εργοστάσιο είναι ακόμα ένα μικρό πιόνι σε ολόκληρο το setup. Η νορβηγική μυθολογία απεικονίζεται με μάλλον αρκετά ακριβή τρόπο. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας γήινος, ευάλωτος αλλά προικισμένος έφηβος και προχωρά στη σειρά με μεγάλη ηρεμία. Ποτέ δεν αισθάνεστε απογοητευμένοι με...
Τι να πω δε κατάλαβα τίποτα. Η ταινία φαινόταν λίγο κουλη απ'την αρχή αλλά έλεγα κάπως θα μας βάλει ο σκηνοθέτης στο νόημα. Αλλά οι σκηνές γινόντουσαν όλο και πιο ακαταλαβιστηκες και οι διάλογοι των πρωταγωνιστών: "τι θέλει να μας πει ο ποιητής"; Αν κάποιος έπιασε το μήνυμα της ταινίας ας μου το πει και μένα έτσι για να μου φύγει η απορία.. 2 ολόκληρες ώρες απορίας!..
Φόνος στο Λευκό Οίκο (1997)
Έλεος πια με αυτές τις κακογραμμένες ταινίες δράσης του Γουέσλει Σνάιπς, ο οποίος έχει γίνει πάμπλουτος με τα χαμηλά στάνταρτνς του μέσου αμερικανού θεατή. Και πόσες φορές πια πρέπει να μας απασχολήσει η ζωή ενός αμερικανού προέδρου κάτω από τη σκέπη του Λευκού Οίκου; Προτιμήστε κάτι άλλο by far