Αρκεί να πούμε οτι αυτή η ταινία είναι για αυτούς που θέλουν να δουν τον Άρνολντ να αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό είδος πρόκλησης. Είναι ωραίο, μετά από όλο αυτό το διάστημα, να τον βλέπεις να παίρνει περισσότερες ευκαιρίες και να ωριμάζει ως ηθοποιός. Αυτό δεν αφορά βέβαια τους θαυμαστές του που θέλουν να τον δουν να κάνουν "κακά" πράγματα, τα οποία στη ταινία είναι λίγα και απλά....
Υπήρχαν πολλά λάθη στην ταινία. Λογικά λάθη όπως με τη προαναχώρηση και τις επικοινωνίες με τον πύργο όταν ταξιδεύουν για απογείωση. Και κανένα άλλο αεροπλάνο; Το στήσιμο ήταν εύκολο για το σενάριο, μεταφορά κρατουμένων, κακή καταιγίδα και μετά το τίποτα. Μια που είπα τίποτα, να μη ξεχάσω να πω και τον Μπάτλερ. Απορώ πως έγινε ηθοποιός. Τέλος πάντων. Προχωράμε. Η ταινία είχε όλα...
Ο Τυχοδιώκτης του Παρισιού (2018)
Ο σκηνοθέτης Jean-Francois Richet μας παρουσιάζει το βίαιο και τρελό πορτρέτο του Eugene Francois Vidocq, του διαβόητου εγκληματία που μετατράπηκε σε περίφημο ντετέκτιβ, οικοδομώντας τα θεμέλια της σύγχρονης εγκληματολογίας και εμπνέοντας συγγραφείς όπως ο Honore de Balzac και Edgar Allen Poe. Για την ταινία τώρα, ο Richet καταλήγει να μετατρέπει μια πιθανότατα επιτυχημένη ιστορία...