Ακόμα μια ταινία που διαδραματίζεται στο Μεξικό με θέμα ναρκωτικά, βία και απαγωγές. Ντελ Τόρο και Χάγιεκ σίγουρα κρατάνε τη ταινία ενδιαφέρουσα. Ο Όλιβερ Στόουν έχει κάνει προσπάθεια αναμφισβήτητα, με την αναμενόμενη λόγω σεναρίου σκληρότητα, με ελαφρές υπερβολές αλλά το όνομα που κουβαλά δεν ανταποκρίνεται στο αποτέλεσμα. Γενικά, πολύ μέτρια
Αν περιμένετε να δείτε την κλασική ιστορία του Νώε με τη Κιβωτό έτσι όπως τη γνωρίζουμε όλοι, θα απογοητευθείτε. Τα μόνα που τη θυμίζουν είναι τα ονόματα και η κιβωτός. Όλα τα υπόλοιπα είναι ευφάνταστες αλλά όχι πετυχημένες προσθήκες που μάλλον αποπροσανατολίζουν παρά κρατάνε το ενδιαφέρον του θεατή. Τέρατα, προσωπικές ίντριγκες και φανταστικές μάχες επιστρατεύτηκαν για να γεμίσουν...
Ο Τυχοδιώκτης του Παρισιού (2018)
Ο σκηνοθέτης Jean-Francois Richet μας παρουσιάζει το βίαιο και τρελό πορτρέτο του Eugene Francois Vidocq, του διαβόητου εγκληματία που μετατράπηκε σε περίφημο ντετέκτιβ, οικοδομώντας τα θεμέλια της σύγχρονης εγκληματολογίας και εμπνέοντας συγγραφείς όπως ο Honore de Balzac και Edgar Allen Poe. Για την ταινία τώρα, ο Richet καταλήγει να μετατρέπει μια πιθανότατα επιτυχημένη ιστορία...