Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Πρέπει να ομολογήσω ότι μου αρέσουν οι ταινίες χορού. Με τόσα προβλήματα που συμβαίνουν στον κόσμο, είναι τόσο ευχάριστο να βλέπεις ανθρώπους τόσο ερωτευμένους με αυτό που κάνουν. Η σκηνή στο γαλλικό κλαμπ με το ρινγκ του μποξ ήταν το αποκορύφωμα της ταινίας για μένα. Ο συνδυασμός χιπ-χοπ, λάτιν χορού και κινήσεων MMA κόβει την ανάσα. Η Sofia B ανεβάζει πραγματικά τους καρδιακούς...
Ο Βράχος (1996)
Φανταστικά φτιαγμένο. Αναμφίβολα μία από τις καλύτερες χολιγουντιανές ταινίες δράσης μέχρι τότε, με τη παραγωγή να έχει κάνει εξαίρετη δουλειά σε όλους τους τομείς. Ο τόσο δυνατός αντίκτυπος της ταινίας την διαμόρφωσε σε αυτό που είναι, πιθανώς μια από τις καλύτερες στο είδος της. Ο Σον Κόνερι έχει μια αυθεντική ερμηνεία - ο Κέιτζ όχι τόσο - αλλά τη παράσταση κλέβει ο μοναδικός...