Πρέπει να ομολογήσω ότι μου αρέσουν οι ταινίες χορού. Με τόσα προβλήματα που συμβαίνουν στον κόσμο, είναι τόσο ευχάριστο να βλέπεις ανθρώπους τόσο ερωτευμένους με αυτό που κάνουν. Η σκηνή στο γαλλικό κλαμπ με το ρινγκ του μποξ ήταν το αποκορύφωμα της ταινίας για μένα. Ο συνδυασμός χιπ-χοπ, λάτιν χορού και κινήσεων MMA κόβει την ανάσα. Η Sofia B ανεβάζει πραγματικά τους καρδιακούς...
Δεν ενθουσιάστηκα. Ο Φρανκ Γκρίλο δε γεμίζει τα πλάνα ως πρωταγωνιστής, ειδικά στο ρόλο του ήρωα που ως συνήθως δε παθαίνει τίποτα. Η επικίνδυνη περιπλάνηση και η συνεχής καταδίωξη των κεντρικών ηρώων στο Λος Άντελες μου θύμισε αρκετά το Cloverfield. Γενικά, μια χλιαρή ταινία, βασισμένη σ ένα ομολογουμένως ενδιαφέρον σενάριο που ανακυκλώνεται όμως στα συνεχή sequel του και βρίσκει...
Ζαν Ντι Μπαρί: Η Ερωμένη του Βασιλιά (2023)
Αυτή η ταινία έχει όμορφη οπτική για τους θεατές: τα κοστούμια και τα σκηνικά κόβουν την ανάσα και η κινηματογράφηση είναι εντυπωσιακή. Αλλά είχα κάποια ανάμεικτα συναισθήματα όταν τελείωσε κι αυτό οφειλόταν εν μέρει στο σενάριο, που κατά διαστήματα φαινόταν βαρετό, με επιφανειακούς διαλόγους και κάποια απότομα άλματα στο χρόνο, με τα οποία προσπάθησαν να ξεπεράσουν ανεπιτυχώς...