Υπάρχει μια ατάκα της Kristin Scott Thomas στην ταινία που λέει "Χρειαζόμαστε μια καλή ιστορία για τη Μέση Ανατολή που δεν θα έχει εκρήξεις"! Σοβαρά τώρα, το "Ψαρεύοντας Σολομούς στη Υεμένη" είναι απλά απολαυστικό για να το παρακολουθήσετε. Έχω να δω ταινία με τέτοια ευχαρίστηση από το "Hugo". Αυτό που το καθιστά τόσο απολαυστικό είναι η αίσθηση του χιούμορ, η χιουμοριστική ασέβεια...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Η Ζωή του Ντέιβιντ Γκέιλ (2003)
Είναι ο Ντέιβιντ Γκέιλ θύμα πλεκτάνης; Μήπως είναι ένα ακόμα θύμα μιας γρήγορης δικαστικής απόφασης; Είναι η εκτέλεσή του άδικη όπως και άλλες στο παρελθόν; Ή κάτι άλλο; Λοιπόν, είναι όλα αυτά, αλλά κυρίως είναι κάτι άλλο, το οποίο καλό είναι να μην σας αποκαλύψω για να έχετε λόγο να δείτε τη ταινία. Ταινία που πρέπει να δείτε προσεκτικά, καθώς εξελίσσεται σε διαφορετικές χρονικές...