Μου πήρε κάμποσο καιρό για να καταλήξω πως πρόκειται για την ευφυέστερη παιδική ταινία που έχω δει. Πανέξυπνοι διάλογοι, πανέξυπνο σενάριο και πανέξυπνο χιούμορ - κάποια από αυτά είναι λίγο δύσκολο να τα "πιάσει" ένα παιδί 10 ετών - ακόμα και με την ελληνική μετάφραση σε μια παραγωγή της Warner Bros που δεν υστερεί σε τίποτα σε σχέση με τους γίγαντες Disney και Pixar. Πιστεύω λοιπόν...
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Παγκόσμιος Κίνδυνος: Geostorm (2017)
Παλιρροϊκά κύματα που πέφτουν στις πόλεις, ξαφνικές θερμοκρασίες κάτω από το μηδέν, εξίσου απροσδόκητοι καύσωνες, τεράστιες ηλεκτρικές καταιγίδες, χαλάζι σε μέγεθος ποδοσφαίρου και μια ανόητη πλοκή θρίλερ στην οποία ένας κακός πολιτικός συνωμοτεί για να κυβερνήσει τον κόσμο: αυτή η ταινία είναι μια προβλέψιμη συνταγή καταστροφής με χολιγουντιανά κλισέ, χωρίς κανένα ρίσκο. Επιπλέον,...