Το μόνο που προκαλεί έκπληξη στο The Guest είναι το πόσο άμεσο είναι μέσα στο απλό του σενάριο. Όλα ξεδιπλώνονται με προβλέψιμο τρόπο, αλλά αυτό το υλικό Β κατηγορίας είναι μια φανταστική βιτρίνα με μαύρο χιούμορ και μισανθρωπική βία. Ο Dan Stevens είναι σε εξαιρετική φόρμα εδώ, ως μυστηριώδης στρατιώτης που εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση στο σπίτι μιας οικογένειας ενός στρατιώτη...
Υπόσχεται πάθος αλλά αποτραβιέται σαν συνεσταλμενη κοπελίτσα. Υπόσχεται μυστήριο και μετά ξεδιπλώνεται με χασμουρητό. Η φαση της παρατημένης φτωχουλας ...υποτονική και αβέβαιη και η ίδια αν τον ήθελε πραγματικά. Γενικά οι ηθοποιοί θυμιζουν δημοσίους υπαλλήλους που κάνουν το ωράριο τους. Δε μού άρεσε.
Μια Καλή Χρονιά (2006)
Μου άρεσε γιατί προχωρούσε όμορφα ήταν προβλέψιμη μέχρι ενός σημείου.. Ευχαριστήθηκα την σκηνοθεσία και το παίξιμο των ηθοποιών.... Χωρίς όπλα βία και ίντριγκες που όλα αυτά μας έχουν κουράσει στην ζωή και θέλουμε ήρεμη διασκέδαση ... Ηταν σαν γλυκό κρασί.. Την απόλαυσα και έψαξα για να την ξαναδώ....