Κάθε sequel του Jarhead και χειρότερο. Αμερικανοί στρατιώτες στη Μέση Ανατολή ενάντια σε φανατικούς τζιχαντιστές. Τόσο πρωτότυπο. Σα να βλέπεις shoot-em up στον υπολογιστή, χωρίς να παίζεις εσύ. Ανύπαρκτο σενάριο, αδιάφοροι (και ίσως κακοί) πρωταγωνιστές, καμία σκηνοθεσία σε μια λαίλαπα πυροβολισμών και σκοτωμών χωρίς νόημα.
Σχεδόν όλα τα σκανδιναβικά Noir έχουν κάποιο είδος βιομηχανίας / εργοστασίου ως μέρος της ιστορίας τους. Το εργοστάσιο είναι ακόμα ένα μικρό πιόνι σε ολόκληρο το setup. Η νορβηγική μυθολογία απεικονίζεται με μάλλον αρκετά ακριβή τρόπο. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας γήινος, ευάλωτος αλλά προικισμένος έφηβος και προχωρά στη σειρά με μεγάλη ηρεμία. Ποτέ δεν αισθάνεστε απογοητευμένοι με...
Forget Me Not (2014)
Πολύ καλό σενάριο και σκηνοθεσία. Μακριά από τις συμβάσεις και τις ευκολίες του εμπορικού κινηματογράφου και την πολιτική ορθότητα και νωθρότητα των φεστιβαλικών ταινιών. Ένα επίτευγμα από τον ελληνικό κινηματογράφο με μία ταινία που είναι ελληνική και παγκόσμια μαζί. Σπάνιο διαμάντι, που είναι δύσκολο να το κατατάξεις σε κάποιο είδος. Περιπέτεια και ποίηση και ταινία περιπλάνηση...