Λίγο αφότου ο Τσάκι Τσαν αποφάσισε να γίνει εμπορικός. Εκτός από πολύ καλό ξύλο, κάνει και τα υπόλοιπα πολύ καλά. Δε θα το παρεξηγήσουμε όμως πολύ, ήταν η εποχή της άνθισης αυτών των ταινιών δράσης με ήρωες χαρακτήρες που βαράνε χωρίς να παθαίνουν το παραμικρό. Γουίλις, Σβανζενέγκερ, Σταλόνε, Βαν Νταμ, Σιγκάλ, Λούγκρν, Νόρις κτλ κτλ
Βγηκαμε απο την αιθουσα του κινηματογράφου ολοι με εναν κομπο στον λαιμο. Κατα την διαρκεια της ταινιας τα συναισθήματα ειχαν σκαμπανεβασματα. Στην μια φαση θα μας εβλεπες ολους να κλαίμε (σίγουρα και με υπολοιπα απο προσωπικες μας στιγμές) και στην αλλη φάση να πεθαίνουμε απο τα γελια. Απίστευτη ερμηνεία απο ολους τους ηθοποιούς!!! (Μας επαιζαν στο μικρο τους δαχτυλακι) Αλλα αξιέπαινη...
Άγριες Φράουλες (1957)
Ο Μπέργκμαν έχει θεωρηθεί από πολλούς ως ένας δημιουργός καταθλιπτικών ταινιών που ξεπερνούν τις επιφανειακές σκέψεις των περισσότερων ανθρώπων. Δόξα τω Θεώ το κάνει κάποιος! Σε αυτό το ιδιοφυιές έργο, μας ζητείται να εξετάσουμε ποιος είναι ο Θεός και τι κάνει μια ζωή αξιόλογη. Και αν η ανθρώπινη φύση αλλάζει καθώς περνάνε οι γενιές, ή είναι μόνο τα κοστούμια που αλλάζουν. Ως συνήθως,...