Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Θα τη λάτρευα αν ήμουν στην ηλικία των 14-18. Μπορεί να αναφωνούσα και ένα "Ααααααααα", εντυπωσιασμένος με όλον αυτόν τον χαμό που γίνεται. Τώρα πια, με αφήνει όχι απλώς αδιάφορο, αλλά δυσαρεστημένο καθώς δεν έχει να προσφέρει τίποτα σε έναν ώριμο θεατή. Ναι, την είδα, γι αυτό και μπορώ να εκφέρω γνώμη, αν και δε νομίζω οτι η γνώμη μου θα ήταν διαφορετική αν δεν την είχα δει, γνωρίζοντας...
Το Άσυλο του Τρόμου (2014)
Θα ξεκινήσω λέγοντας οτι μου άρεσε πολύ αυτή η ταινία. Είναι ένα ωραίο έργο γοτθικού μελοδράματος και όχι γοτθικού τρόμου (όπως υποτίθεται οτι είναι), κυρίως επειδή αφορά τον εξανθρωπισμό και όχι την εκμετάλλευση του αντικειμένου του. Τα άσυλα διαταραγμένων του 19ου και 20ου αιώνα ήταν συναρπαστικά και τρομακτικά μέρη, και ευτυχώς ή δυστυχώς ανάλογα με τη γνώμη σας, η ταινία δεν...