Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Τα "Δάκρυα του Ήλιου" είναι μια ταινία με ένα ανθρωπιστικό μήνυμα και μια ενδιαφέρουσα πρώτη ώρα, αλλά περιέχει πάρα πολλά κλισέ του Χόλιγουντ για να αξίζει κάτι παραπάνω. Η ταινία τολμά να δείξει τους αντάρτες της Νιγηρίας και τις ενέργειές τους, τα πράγματα που βλέπουμε στις ειδήσεις σε μέρη όπως η Λιβερία και το Σουδάν. Μας δίνει μια εικόνα για το πόσο απελπιστική είναι η κατάσταση...
Αόρατη Κλωστή (2017)
Όταν τέλειωσε η ταινία έψαχνα να βρω μήπως έβλεπα κάποια άλλη βερσιόν της, αλλά τελικά έβλεπα αυτή. Δεν έχω καταλάβει γιατί έγινε τέτοιος ντόρος με αυτή. Αξιοπρεπής, με ωραία μουσική και ωραίους χαρακτήρες, αλλά όχι τόσο δυνατή όσο θα περίμενε κανείς με τόσα που έχουν ειπωθεί. Αξίζει να τη δείτε μια φορά