Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω λέγοντας ότι η Toni Collette ήταν φανταστική σε αυτήν την ταινία. Μια τόσο υποτιμημένη ηθοποιός. Έχοντας πει αυτό, όλα τα άλλα σχετικά με την ταινία είναι αδιάφορα. Ο διάλογος, η ανάπτυξη των χαρακτήρων και το συνολικό σενάριο έχουν σοβαρά κενά. Η σκηνή στην οποία τα παιδιά πηγαίνουν στο πάρτι είναι μια από τις πιο γελοίες σκηνές στην ταινία . "Πηγαίνετε...
Παραμυθάκι με ωραίο περιτύλιγμα και ευτυχισμένες καταστάσεις, και με μερικές πινελιές πολέμου και μιας περίεργης ομάδας ανθρώπων, έτσι για να διαφέρει από όλες τις άλλες ρομαντικές ιστορίες. Παρόλα αυτά πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή η πλοκή δίνει μία ιδιαιτερότητα. Η Lily james δεν πείθει στο ρόλο της συγγραφέα ούτε ο Μίσιελ Χούισμαν στον ρόλο του αγρότη, αλλά υποθέτω σε αυτού του...
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων (2001)
Δεν τα κατάφερε ο Τιμ Μπάρτον σ αυτή την επανέκδοση της πρωτότυπης ταινίας του '60 καθώς υστερεί και από την original αλλά και κατά πολύ από τις μεταγενέστερες όπως Η Εξέγερση και Η Αυγή. Το σενάριο μοιάζει λίγο αδέξιο και η σκηνοθεσία φτωχή ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη το γεγονός οτι γυρίστηκε 18 χρόνια πριν. Το ίδιο ισχύει και για τον Μαρκ Γουόλμπεργκ που στα νιάτα του δε "γεμίζει"...