Από τις φορές που αναρωτιέσαι γιατί βλέπεις κάποια ταινία. Το θέμα δημοφιλές και γνωστό, αλλά ο Γκοτζίλα ελαφρώς παραποιημένος, οι Μπρόντερικ και Ρενό απλά υπάρχουν. Τα εφέ ικανοποιητικά για το 1998 αλλά τα υπόλοιπα είναι για κλάμματα. Ξεκινώντας από νωρίς με τα τεράστια γελοία ίχνη του Γκοτζίλα στο έδαφος και τους ανόητους διαλόγους του Κέβιν Νταν με τον Μπρόντερικ. Ένα ρομάντσο...
Μου άρεσε και το παρακολούθησα μέχρι το τέλος. Σίγουρα η καλύτερη τουρκική παραγωγή του Netflix μέχρι στιγμής. Θα το βαθμολογούσα λίγο παραπάνω αλλά αισθάνθηκα το τέλος κάπως «άψυχο», χρειαζόταν κάτι περισσότερο για να κλείσει απολύτως σωστά. Όσον αφορά τη μουσική/σάουντρακ, ήταν θαυμάσιο,. Υποκριτικά, οι βασικοί ηθοποιοί έπαιξαν όμορφα τον ρόλο τους. Λατρεύω την υποκριτική ικανότητα...
Απρόσμενος Έρωτας (2018)
Απο τις καλυτερες "ησυχες" ταινιες με πραγματικα νοηματα και εξαιρετικες ερμηνειες. Αναδεικνυει ανθρωπινες καταστασεις με διεισδυτικο ματι και αψογο ψυχολογικο προφιλ των χαρακτηρων... Ο Ρικαρντο Νταριν αναντικαταστατος... Η Μοραν σε ρολο που αναδεικνυει τα "κυβικα" της... Ολοι οι ηθοποιοι - συμπεριλαμβανομενων των κομπαρσων- αψογοι... Ανθρωπιστικα, πολιτικα, ατομικα νοηματα στην...