Μια συνάντηση με μια ιδιαίτερη πόλη. Μια μετρημένη ματιά στην πολιτική, φυλετική και θρησκευτική μισαλλοδοξία μεταξύ Τουρκίας και Ελλάδας στη μεταπολεμική Κωνσταντινούπολη. Με εξαιρετικές γεύσεις, χρώματα, δυνατές παραδόσεις, με μια συγκινητική ιστορία αγάπης. Μια ταινία που γίνεται, σκηνή με σκηνή, μαγεία κι ένα ταξίδι πνεύματος σε ένα μέρος της Ευρώπης που διατηρεί προσεκτικά...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Το Λουκανόσκυλο (2016)
Πιθανότατα η χειρότερη ταινία που εχω δει. Καταθλιπτική, Μιλαμε η γυναίκα στο τςλος ονομασε το σκυλι ΚΑΡΚΙΝΟ. το σκυλι αυτοκτονεί στο τελος, πραγματικα ο σκηνοθέτης πρέπει να ηταν σε βαρθα ναρκωτικά οταν την σκηνοθέτησε.. Η μεγα απογοήτευση. Μην την δειτε για το δικο σας καλο. Ευχαριστώ