Το θέμα με τις ιστορίες αυτές είναι ότι είναι ιδανικές για επαναφορές ηρώων και χιούμορ... αλλά όχι ιδανικές για σοβαρές πλοκές ή χαρακτήρες. Εν πάση περιπτώσει, μου άρεσε να βλέπω τους παλιούς χαρακτήρες να επιστρέφουν και να μας διασκεδάζουν, αλλά αυτή ήταν η λιγότερο αγαπημένη μου από τις spiderman ταινίες της Marvel. Οι προηγούμενες ιστορίες, ειδικά οι πρώτες, λειτούργησαν καλά...
Ελαφρώς γελοία αλλά διασκεδαστική ταινία με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ ως αποσυρμένο ειδικό πράκτορα που επιστρέφει στη δράση όταν η κόρη του (που έπαιξε καλά η Αλίσα Μιλάνο) απαγάγεται. Για να την πάρει πίσω, πρέπει να σκοτώσει κάποιους άλλους! Μια ταινία δράσης της δεκαετίας του 80 καθ όλη τη διαδρομή. Είναι γεμάτη από θορυβώδεις μάχες, παιχνίδια με όπλα και συνολικά ογδόντα αιματηρούς...
Πορφυρά Ποτάμια (2000)
Αυτό που μου έκανε μεγαλύτερη εντύπωση στην ταινία ήταν ο Ρενό να βρίσκεται στη σκιά του Κασέλ. Στα νιάτα του ο 2ος φαίνεται να επικρατεί στον ρόλο του πρωτάρη πλην cool αστυνομικού έναντι του παλαίμαχου, γηραιότερου αστυνομικού που υποδύεται ο Ρενό. Το σενάριο καλό αν και λίγο παρατραβηγμένο, είναι ο ορισμός του αστυνομικού θρίλερ. Εξαιρετική η σκηνοθεσία και φωτογραφία. Γενικά...