Η Μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς ξεπερνά όλες τις προσδοκίες και φέρνει κάτι νέο στο προσκήνιο που δεν έχει ξαναδεί ο ελληνικός κινηματογράφος. Μαύρη κωμωδία, δράμα, Noir. Ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης συγχωνεύει με επιτυχία όλα αυτά τα είδη σε μια ταινία που έχει εκτελεστεί και ερμηνευτεί εξαιρετικά, έτοιμη να εμπνεύσει μια νέα γενιά δημιουργών ταινιών. Η σκηνοθεσία είναι εξαιρετική...
Πρώτα απ' όλα είμαι οπαδός του πρώτου "Στη Πρώτη Γραμμή", μιας κι εδώ έχουμε προφανώς κάτι αντίστοιχο και μεταγενέστερο. Αναρωτιέμαι πως το The Pacific έχει πάει τόσο λάθος. Πρώτον, ανάπτυξη χαρακτήρων, δεν υπάρχει. Δεν γνωρίζουμε τους χαρακτήρες και έτσι δεν μας ενδιαφέρει όταν αρχίζουν να πεθαίνουν. Δεύτερον, αρκεί ένα πολυβόλο και οι Ιάπωνες κάνουν τα υπόλοιπα (σκοτώνονται δηλαδή)...
Το Μικρό Σπίτι Στο Δάσος (2011)
Νομίζω ότι αυτή η ταινία είναι απλά εντάξει. όχι κάτι θεαματικό και όχι το είδος που συνιστώ στους φίλους μου. Ήταν κάπως ενδιαφέρον και αν σας αρέσουν οι ταινίες τρόμου, πιθανότατα θα σας αρέσει. Συνολικά, η ιδέα ήταν μια ανάμειξη ταινιών τρόμου που έχουν ήδη γίνει (Ο Κύβος, Saw - αν και οι δύο ήταν καλύτερες από Το Μικρό Σπίτι στο Δάσος). Έχει μια sci-fi ατμόσφαιρα, αλλά ποτέ...