Όταν κοιτάζω τις βαθμολογίες φαίνεται ότι αυτή είναι η καλύτερη ταινία από τη σειρά Mission Impossible, αλλά αφότου την παρακολούθησα οφείλω να καταλήξω στο αντίθετο. Όλοι γνωρίζουμε ότι η "αποστολή" θα είναι σχεδόν "αδύνατη" σε κάθε μία από αυτές τις ταινίες και ότι πάντα στο τέλος θα την φέρουν εις πέρας, επομένως είμαστε εξοικειωμένοι με την υπερβολή και το δράμα στα Επικίνδυνη...
Από που να αρχίσω...καταρχάς, το σενάριο είναι κλεμμένο. Όλα περιστρέφονται γύρω από το γεγονός οτι ο Κρουζ ξαναζεί συνεχώς την ίδια μέρα. Σας θυμίζει κάτι; Οπωσδήποτε θυμίζει κάτι στους παλιότερους: το εξαιρετικό "Η Μέρα της Μαρμότας", που βραβεύτηκε από τη Βρετανική Ακαδημία Κινηματογράφου για το πρωτότυπο σενάριο της. Για τον Τομ Κρουζ τι να λέμε τώρα...αν και είναι ατυχής επιλογή...
Ο Άλλος (2008)
Καθ όλη τη διάρκεια της ταινίας επικρατεί ένα πέπλο μυστηρίου. Η ατμόσφαιρα σκηνοθετικά είναι συνεχώς μελαγχολική και βαριά, ακόμα και απόχρωση της εικόνας είναι σε παλ, μουντά χρώματα. Ομολογώ πως ακόμα και μέχρι 10 λεπτά πριν το τέλος ήμουν συνεχώς ευχάριστα προβληματισμένος για το πως θα εξελιχθεί και κάθε λεπτό είχε την έντασή του και την αγωνία του. Ο Λίαμ Νίσον δεν μας έχει...