Πάντα αιχμαλωτίζομαι από την ιδέα της εξύμνησης κάποιου που η ζωή του περιστρέφεται γύρω από τους θανάτους άλλων, του οποίου η «απασχόληση» είναι να κλέβει από αυτούς που δεν έχουν λόγο σε τίποτα. Αυτό που εννοώ είναι ότι ο ήρωάς μας δεν είναι εκεί για να αποδώσει δικαιοσύνη ή ακόμα και για κάποιο μεγάλο σκοπό, είναι απλά ένας μικροαπατεώνας που τυγχάνει να είναι πιο συνηθισμένος...
Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...
LOL (2012)
Μια ακόμα μια ταινία που παρά τα δύο μεγάλα της ονόματα δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί αντίστοιχες ταινίες της ίδιας χρονιάς όπως το "Κάτι Πιο Ποπ" ή το "Η Πρώτη Φορά". Η Cyrus αποδεικνύεται όχι μόνο απαλλαγμένη από γοητεία αλλά και ανίκανη να αποδώσει αυτά που έμαθε στο κανάλι της Disney. Η γαλλίδα συγγραφέας-σκηνοθέτης Lisa Azuelos προσπάθησε να προσαρμόσει τη γαλλική ταινία του...