Ειλικρινά δεν βλέπω κάποιο μυστήριο, δεδομένου ότι πολλά - πάρα πολλά - αποκαλύπτονται από την αρχή. Όλη η ένταση στεγνώνει. Δεν υπάρχει δράμα στο δράμα. Η μόνη έκπληξη είναι ότι κάθε αρσενικός ρόλος είναι κι ένας υποψήφιος δολοφόνος-απατεώνας. Ακόμη και η μια μοναδική μεγάλη έκπληξη αποκαλύπτεται πολύ πριν αποκαλυφθεί. Δεν υπάρχει καμία σκέψη για το σενάριο. Η πρώτη χαζή σκηνή...
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, η Τζούλιαν Μουρ έχει έναν σημαντικό σε βαρύτητα αλλά ασήμαντο σε παρουσία ρόλο. Πρωταγωνίστρια είναι η μικρή Μέιζι, η οποία είναι το επίκεντρο και κατευθύνει τα πάντα σεναριακά στη ταινία. Επίσης, μια ενδιαφέρουσα - αν και όχι ιδιαίτερα απρόβλεπτη - εξέλιξη είναι αυτή που σηματοδοτεί την ταινία και της δίνει ενδιαφέρον μέχρι το τέλος. Αξιοπρεπής...
Ο Πλανήτης Των Πιθήκων: Η Σύγκρουση (2017)
Όσο και αν μου άρεσε αυτή η τριλογία και αυτή η ταινία, πραγματικά εύχομαι να μπορούσαν να προσεγγίσουν περισσότερο στην αρχική έκδοση του 1968. Καταλαβαίνω ότι αυτά είναι prequels, αλλά αν πρόκειται να συνεχίσουν με αυτά, τότε προτείνω να το πάνε χίλια χρόνια ή περισσότερο μετά, λίγο πριν από την άφιξη του Heston στο πρωτότυπο κλασικό του 1968. Η συγκεκριμένη, είναι μια καλή ταινία....