Η ταινία ξεκινά καλά, με ένα θέμα όχι πρωτότυπο, αλλά ίσως το πρώτο στον ευρύτερο ελληνικό κινηματογράφο. Η ιστορία συνηθισμένη (όπως στο Επίθεση στη Γουόλ Στριτ) με μια κατάσταση ομηρίας και τέλος μάλλον προβλέψιμο και ατυχές. Η ατμόσφαιρα είναι καλή και οι προσδοκίες του τηλεθεατή είναι πολλές, αλλά κρατάν λίγο. Η εμφάνιση της αστυνομίας σηματοδοτεί για μένα το ουσιαστικό τέλος...
Η ταινία μας διηγείται την πραγματική ιστορία των Αμερικανών που βρίσκονταν στη Βεγγάζη την 11/9/2012. Αν και βασίζεται σε αληθινή ιστορία, σίγουρα υπάρχει μια αμφισβήτηση κατά πόσο πλησιάζει την αλήθεια όχι ως προς τα γεγονότα, αλλά ως παρουσίαση. Δε μπορώ να πω πως βλέπω κάτι καλό από τον Μάικλ Μπέι, γνωστό για τεράστιες επιτυχίες όπως το Περλ Χάρμπορ ή το Αρμαγεδδών. Το καστ...
Δεν Έχω Ξεχάσει το Περσινό Καλοκαίρι (1998)
Γιατί κάθε φορά που υπάρχει μια νέα επιτυχημένη ταινία, θα πρέπει μετά από λίγο να κάνουν μια συνέχεια της; Το "Δεν έχω ξεχάσει το περσινό καλοκαίρι" επαναλαμβάνει σχεδόν τα πάντα από το πρωτότυπο, συν/πληνκάποια μέλη του καστ. Ελπίζω απλώς να μην κάνουν άλλη μια ταινία του στυλ "Ξέρω τι έκανες". Όχι μόνο δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να προσθέσουν στην ιδέα, αλλά και ο τίτλος...