Βγηκαμε απο την αιθουσα του κινηματογράφου ολοι με εναν κομπο στον λαιμο. Κατα την διαρκεια της ταινιας τα συναισθήματα ειχαν σκαμπανεβασματα. Στην μια φαση θα μας εβλεπες ολους να κλαίμε (σίγουρα και με υπολοιπα απο προσωπικες μας στιγμές) και στην αλλη φάση να πεθαίνουμε απο τα γελια. Απίστευτη ερμηνεία απο ολους τους ηθοποιούς!!! (Μας επαιζαν στο μικρο τους δαχτυλακι) Αλλα αξιέπαινη...
Δυστυχώς ο "Ραντίν" υποφέρει από υπερβολική υπερβολή! Ο πρωταγωνιστής δεν είναι απλώς τσιγκούνης. έχει εμμονή με την αποταμίευση και τη συσσώρευση χρημάτων σε σημείο που αποκόπτει τον εαυτό του από τη λογική και την κανονική ανθρώπινη επαφή. Φαίνεται περισσότερο σαν μια ψυχιατρική ταλαιπωρία παρά σαν μια κακία, μια ιδιορρυθμία ή μία πτυχή του χαρακτήρα, που σημαίνει ότι το αντιλαμβανόμαστε...
Το Ταξίδι των Καταραμένων (1976)
Υψηλού επιπέδου σκηνοθεσία, δυνατές ερμηνείες από όλους. Το θέμα της ταινίας διχάζει κάπως, γιατί, ενώ μας υποβάλλει τη συμπόνια για τη φρικτή μοίρα των Εβραίων λόγω της δίωξής τους από τον Χίτλερ, επικεντρώνεται σε ένα μικρό κομμάτι των θυμάτων του Ολοκαυτώματος, δηλαδή σε αυτούς που είχαν τη δυνατότητα να πληρώσουν για ένα ταξίδι πάνω σε ένα πολυτελές κρουαζιερόπλοιο. Βέβαια,...