Και πάλι μια ταινία new wave girl power, όπου οι αρσενικοί χαρακτήρες είναι άχρηστοι, (ο κακός βασιλιάς έχει μια μόνο σοβαρή ατάκα), αλλά ο κύριος χαρακτήρας -η πρωταγωνίστρια δηλαδή - είναι έξυπνος, δυνατός και επιδέξιος χωρίς καμία εξήγηση πως και η μόνη αμαρτία του κύριου κακού χαρακτήρα - πάλι στη πρωταγωνίστρια αναφέρομαι - είναι ότι θέλει να προστατεύσει την οικογένειά...
Ο φτωχός παλιός καλός Al Pacino έχει περάσει την εποχή που μεσουρανούσε και ο Karl Urban δεν πάει παρακάτω. Η υποκριτική ήταν οριακά αποδεκτή, η ιστορία ήταν πεζή, χωρίς αγωνία και όχι πολύ έξυπνη αν και προσπάθησε τόσο σκληρά να είναι ... ω, και το τέλος - εδώ τι να πούμε - αλλά ο σκηνοθέτης έχει προφανώς αυταπάτες μεγαλοπρέπειας αν νομίζει ότι θα υπάρξει ένα Το Παιχνίδι του Δολοφόνου...
Υποβρύχιο Κ-19: Ο Φονιάς (2002)
Μια υπερπαραγωγή που κόστισε 100 εκ. δολάρια, γυρίστηκε πραγματικά σε ένα σοβιετικό υποβρύχιο, το K-77 και βασίζεται στα πραγματικά γεγονότα του 1961. Η ιστορία έχει αρκετές ομοιότητες με το προγενέστερο και πασίγνωστο Το Κυνήγι του Κόκκινου Οκτώβρη του 1990 με ίδια μηνύματα που αφορούν τις τακτικές του τότε Σοβιετικού κράτους . O Χάρισον Φορντ και ο Λίαμ Νίσον δε πείθουν οπτικά...