Μην περιμένετε να δείτε ταινία τύπου Gravity με τη Νάταλι Πόρτμαν να αιωρείται στο διάστημα (ευτυχώς!). Η ταινία είναι περισσότερο ένα δράμα που λέει οτι είναι βασισμένο σε αληθινή ιστορία (και είναι) αλλά χρησιμοποιεί μόνο αυτά που χρειάζεται από την αληθινή ιστορία για να αποδοθεί όπως θέλει ο σεναριογράφος. Μπορώ να πω πως στην αρχή εντυπωσιάστηκα. Η πρώτη μισή ώρα μας έδειχνε...
Πώς να χάσεις 90 λεπτά από την ζωή σου. Απλά ΜΗΝ ΤΗΝ ΔΕΙΤΕ. Στην κατηγορία Ότι πιο ηλίθιο έχω δει. Για παρωδία τρόμου ίσως να ήταν και καλή. Το σενάριο ένα χάλι. Πολύ προσπάθεια και αποτέλεσμα μηδέν. Μην την δείτε λέμε. Κάντε καλύτερα και πιο καλό στην ζωή σας . Τώρα πρέπει να γράψω κάτι άσχετο ώστε να μπορέσω να βάλω το ένα αστέρι που της αξίζει και ίσως να είναι και πολύ
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...