Μία άλλη εκδοχή του P.S. I Love You, 10 σχεδόν χρόνια μετά. Αν και υποτίθεται οτι είναι πιο σκοτεινό και πιο εκλεπτυσμένο, ξεφεύγοντας από τη ρομαντική κομεντί που είναι το P.S. I Love You, δεν καταφέρνει να γίνει καλύτερο, ούτε καν ισάξιο, καθώς μόλις καταλάβεις τι γίνεται, ξέρεις και την υπόλοιπη ταινία. Θα συμφωνήσω απόλυτα με το προηγούμενο σχόλιο. Η ταινία γρήγορα γίνεται βαρετή...
Τολμώ να πω ότι είναι μια από τις καλύτερες ταινίες όλων των εποχών. Ο Αλ Πατσινο είναι μέσα στον ρόλο και όλη η υπόθεση έχει μια γλυκιά ανθρώπινη προσέγγιση, είναι αριστουργηματική η ενσυναίσθηση πολύ δυνατή και ο ανθρώπινος πόνος και η ανάγκη για διέξοδο Με συγκίνησε ιδιαίτερα και είναι από τις ταινίες που μπορώ να την δω πολλές φορές από άλλη οπτική γωνία αφού διαθέτει πολλές...
Τσάι στη Σαχάρα (1990)
Αυτή είναι μια από τις αγαπημένες μου ταινίες όλων των εποχών. Όμως - και αυτό είναι σημαντικό - το μεγαλύτερο μέρος της εκτίμησής μου πηγάζει από το γεγονός ότι τη παρακολούθησα αρκετές φορές και ότι έχω διαβάσει επίσης το βιβλίο (του Paul Bowles) δύο ή τρεις φορές. Έτσι και τα δύο έργα τέχνης (δεδομένου ότι το βιβλίο είναι σίγουρα ένα έργο τέχνης) τείνουν να συνδυάζονται στο μυαλό...