Ευχάριστη ταινία που δείχνει αυτό που περιγράφει ο τίτλος. Ο Γούντι Αλλεν έβαλε τον νεαρό σωσία του ως πρωταγωνιστή να παίξει το ρόλο που έπαιζε ο ίδιος πριν δεκαετίες. Καλή γλυκόπικρη πλοκή χαλαρη χωρίς πιεση με την κλασσικη αφηγηση και το πιάνο. Η φωτογραφια εναρμονιζεται με τον ρομαντικό χαρακτήρα της ταινίας και δίνει ένα βελούδινο σκηνικό που προς στιγμην πάει να ράγισει αλλά...
Υπόσχεται πάθος αλλά αποτραβιέται σαν συνεσταλμενη κοπελίτσα. Υπόσχεται μυστήριο και μετά ξεδιπλώνεται με χασμουρητό. Η φαση της παρατημένης φτωχουλας ...υποτονική και αβέβαιη και η ίδια αν τον ήθελε πραγματικά. Γενικά οι ηθοποιοί θυμιζουν δημοσίους υπαλλήλους που κάνουν το ωράριο τους. Δε μού άρεσε.
Σαχάρα (2005)
Μου αρέσουν οι ταινίες που είναι εξαιρετικά απίστευτες, καθώς αυτού του είδους οι ταινίες είναι συνήθως και διασκεδαστικές. Το Sahara, όχι δεν ήταν απλώς μια διασκεδαστική ταινία, αλλά ήταν μια κακή φθηνή παραγωγή, από αυτές που μας έχει συνηθίσει το Χόλιγουντ. Προσωπκά πιστεύω οτι κανείς δεν θα τη παρακολουθούσε πάνω από 15', αν δεν υπήρχαν ο Μάθιου Μακόναχι και η Πενέλοπε Κρουζ....