Πάντα βάζω κανόνα να κάνω κριτική μόνο όταν τελειώσει μια σειρά ή μια ταινία. Σε αυτήν την περίπτωση, ξεκίνησα περίπου σαράντα λεπτά, για έναν μόνο λόγο: βαρέθηκα απίστευτα. Λατρεύω την πρωτότυπη Blade Runner του 1982, και παρόλο που μια ταινία πίστευα ότι δεν χρειαζόταν ποτέ συνέχεια, ήμουν ανοιχτός σε αυτή την εκδοχή και πίστευα ότι η βασική ιστορία αυτής της ταινίας ήταν αρκετά...
Αν και ποτέ δε μου άρεσαν τέτοια ψυχολογικά θρίλερ με πνεύματα κτλ, τη πρώτη φορά που το είδα στο σινεμά είχα μείνει άφωνος. Κάθε φορά που το βλέπω ξανά από τότε, μου κάνει εντύπωση κάθε φορά. Σκηνοθεσία, ήχος, σενάριο, όλα είναι τόσο προσεγμένα. Καμία σχέση με όλα τα υπόλοιπα εμπορικά θρίλερ-τρόμου
Το Άσυλο του Τρόμου (2014)
Θα ξεκινήσω λέγοντας οτι μου άρεσε πολύ αυτή η ταινία. Είναι ένα ωραίο έργο γοτθικού μελοδράματος και όχι γοτθικού τρόμου (όπως υποτίθεται οτι είναι), κυρίως επειδή αφορά τον εξανθρωπισμό και όχι την εκμετάλλευση του αντικειμένου του. Τα άσυλα διαταραγμένων του 19ου και 20ου αιώνα ήταν συναρπαστικά και τρομακτικά μέρη, και ευτυχώς ή δυστυχώς ανάλογα με τη γνώμη σας, η ταινία δεν...