Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία με μεγάλες ελπίδες. Δεν υπάρχουν αρκετά ρομαντικά δράματα πια και μου άρεσε που περιγράφηκε ως «μια ιστορία στοιχειωμένης αγάπης». Λοιπόν ... ήταν σαν μια απογοητευτική ιστορία αγάπης για μένα. Χωρίς να κάνω spoilers, η μορφή αυτής της ταινίας περνά μεταξύ του ρομαντικού παρελθόντος και του τρέχοντος χωρισμού των δύο κύριων χαρακτήρων που απεικονίζονται...
Μόνο που οι γενναίοι δεν τα πήγαν και πολύ καλά στο box office και δεν έλαβαν πάρα πολύ καλή κριτική για τη σεζόν που κυκλοφόρησε η ταινία, οπότε αποδείχθηκε ότι δεν είχε μεγάλη επιτυχία στις δύο αυτές κατηγορίες. Ένα άλλο μειονέκτημα, είναι οτι τα πάντα βυθίζονται τόσο πολύ στη βαθιά αμερικάνικη κουλτούρα - πράγμα που δεν είναι τόσο κακό για τους Αμερικάνους, όμως για τους υπόλοιπους...
Greyhound: Η Μάχη του Ατλαντικού (2020)
Ήταν απλώς μέτρια, κάτι που αντικατοπτρίζεται στη βαθμολογία μου με 3 αστέρια, η οποία μάλιστα νομίζω ότι είναι γενναιόδωρη. Υπήρχε μια μικρή προσπάθεια σε οποιοδήποτε είδος ανάπτυξης χαρακτήρων. Ο Χανκς έχει κάποιο είδος ερωτικού ενδιαφέροντος που υπονοείται, αλλά μέχρι εκεί. Νόμιζα ότι επρόκειτο να χτίσουν κάποιο δεσμό μεταξύ του καπετάνιου και του μαύρου μάγειρα του, αλλά αυτό...