Είναι εύκολο να κοροϊδεύεις την καθολική εκκλησία, αλλά η σάτιρα συχνά επαναλαμβάνεται και γίνεται μάλλον βαρετή. Οι Monty Python είναι εν μέρει υπεύθυνοι γι' αυτό. Εντάξει, λοιπόν εδώ, ένας πάπας εκλέγεται αλλά αντί να παρουσιαστεί στις μάζες έξω από τον καθεδρικό ναό του Αγίου Πέτρου, παθαίνει νευρικό κλονισμό. Προσλαμβάνεται ψυχοθεραπευτής, αλλά ο πάπας δραπετεύει. Και βρίσκεται...
Καθόλου κακή, την είδα σήμερα στο ΕΡΤ flix. Στην πραγματικότητα θα έλεγα ότι για γαλλική παραγωγή ήταν αρκετά καλή. Ειδικά όταν σκέφτομαι όλες αυτές τις ίδιες ανόητες αμερικανικές ταινίες του ίδιου τύπου που μας βομβαρδίζουν τις τελευταίες δεκαετίες. Οι ηθοποιοί δεν είναι ιδιαίτερα γνωστοί, ούτε μπορούμε να πούμε ότι η ταινία έχει το super σενάριο. Τρεις μικροκακοποιοί αποφασίζουν...
Ο Δρόμος (2009)
Σε ένα μετα-αποκαλυπτικό τοπίο, ένας πατέρας με τον γιό του προσπαθούν να επιβιώσουν. Εξαιρετικά σκηνοθετημένη, μια δραματική ιστορία επικεντρωμένη στη σχέση των δύο πρωταγωνιστών σε ένα απόλυτα εχθρικό περιβάλλον, με κάποιες απαραίτητες σκηνές σκληρής βίας, κρατά σε επαγρύπνηση τον θεατή και συγκινεί με τη τραγικότητά της. Να τη δείτε, το προτείνω ανεπιφύλακτα